Επέτειος κατάληψης της Νομικής (21/2/1973)
Δεν ήμουν εκεί. Ήμουν όμως στην ξύλινη σκάλα του «Τσούνη» στη Σόλωνος, όταν το χτύπημα του κουδουνιού, που σήμανε τη λήξη των μαθημάτων, έδωσε και το σύνθημα ώστε δεκάδες γυμνασιόπαιδα να ξεχυθούν στη Σόλωνος με κατεύθυνση προς τη Νομική.
Ο Νίκος Γρυλλάκης, ένα παχουλό, συμπαγές παιδί, που όταν ο ένας από τους δύο Τσούνηδες, έβαζε μια δύσκολη άσκηση μαθηματικών, ο Νίκος αφού μισόκλεινε τα μάτια, ανέβαινε στον πίνακα κι ο αγέλαστος Τσούνης - τρεμοπαίζοντας στα χείλη του το μόνιμα καρφωμένο τσιγάρο του - έλεγε: Πολύ κομψή λύση Νίκο. Κι έσπευδε να τη σημειώσει στο τετράδιό του.
Μάταιος κόπος. Καθώς η Αστυνομία είχε αρχίσει να αποκλείει τη Σόλωνος και να κυνηγά τις επίδοξες εφεδρείες, η μόνη διέξοδος διαφυγής ήταν από τη Χαριλάου Τρικούπη στην ήσυχη Αλεξάνδρας, κι από εκεί, εγώ στον Βύρωνα, κι ο Νίκος Γρυλλάκης, στα Ηλύσια.
Ο Νίκος Γρυλλάκης, ένα παχουλό, συμπαγές παιδί, που όταν ο ένας από τους δύο Τσούνηδες, έβαζε μια δύσκολη άσκηση μαθηματικών, ο Νίκος αφού μισόκλεινε τα μάτια, ανέβαινε στον πίνακα κι ο αγέλαστος Τσούνης - τρεμοπαίζοντας στα χείλη του το μόνιμα καρφωμένο τσιγάρο του - έλεγε: Πολύ κομψή λύση Νίκο. Κι έσπευδε να τη σημειώσει στο τετράδιό του.
(Δημοσιεύθηκε στις 21/2/2024)
