3 Ιουλίου 2015 - Παναθηναϊκό Στάδιο
Το απόγευμα της 3ης Ιουλίου του 2015, οι συγκεντρωμένοι στο Παναθηναϊκό Στάδιο, στην τελευταία συγκέντρωση υπέρ του ΝΑΙ, ήταν καταπτοημένοι. Μπορεί οι εταιρείες δημοσκόπησης - άμαθες σε δημοψηφίσματα - να έδιναν ένα ελαφρύ προβάδισμα στο ΝΑΙ, το αισθητήριο τους όμως των υποστηρικτών του, δεν τους ξεγελούσε: Όλα έδειχναν ότι το βράδυ της Κυριακής θα πικραίνονταν, και ότι η χώρα θα έπλεε στα άγνωστα νερά μιας επικίνδυνης επιλογής.
Λίγοι από αυτούς - που είτε ως «επώνυμοι» πολιτικοί, δημοσιογράφοι κτλ, είτε ως «ανώνυμοι» των γραφείων, των καταστημάτων, των υπηρεσιών, είχαν γνωρίσει από πρώτο χέρι τη στοχοποίηση και τις ύβρεις του περιγύρου τους - μπορούσαν να προβλέψουν αυτό που θα συνέβαινε, μερικές ημέρες αργότερα: Μια μεγαλειώδης νίκη του ΟΧΙ και μια ακόμη μεγαλειωδέστερη κωλοτούμπα των εμπνευστών του, προκειμένου να παραμείνουν στην κυβερνητική εξουσία και να μην εκτεθούν στις οδυνηρές συνέπειες της άφρονης επιλογής τους.
Ακόμη όμως κι αν υπήρχαν κάποιοι, που προέβλεπαν - διότι αντιλαμβάνονταν τους τακτικισμούς της άλλης πλευράς - ότι ο Τσίπρας δεν θα ήταν σε θέση να πραγματώσει την εξωπραγματική και βλαπτική για την πατρίδα υπόσχεσή του, δεν υπήρχε ούτε ένας που να μπορούσε να μαντέψει, αυτό που θα συνέβαινε 5 περίπου χρόνια μετά: Το ένα από τα δυο κόμματα της ιδιόρρυθμης συμμαχίας, εξαερωμένο, και το άλλο βαρειά ηττημένο, σε κάθε εκλογική μάχη που έδωσε.
Ακόμη περισσότερο, δεν υπήρχε κανένας που να φανταζόταν ότι, 8 περίπου χρόνια μετά, ο λαϊκιστής δημαγωγός θα υποχρεωνόταν να αποχωρήσει από το προσκήνιο, παίρνοντας μαζί του την ανυπόληπτη παράδοσή του - την παράδοση της αχρειότητας, της τοξικότητας, του διχασμού και των συκοφαντιών - την οποία δεν καταδέχεται κανείς πια να υπερασπιστεί. Ούτε καν η καρικατούρα που άφησε στο πόδι του, η μακράν πιο αλλοπρόσαλλη από τον εσμό των Καμμένων, των Πολάκηδων, των Χαϊκάληδων, των Ραχήλ, με τον οποίο είχε συνεργαστεί.
Σε αυτούς τους πολίτες, το δημοκρατικό πολίτευμα οφείλει πολλά - κι ας μη κακοκαρδίζονται οι φίλοι που έπεσαν θύματα της μνημειώδους απάτης. Διότι οι πολίτες αυτοί - οι Γερμανοτσολιάδες, μενουμευρώπηδες υποστηρικτές του ΝΑΙ - είχαν τη διορατικότητα να υπερασπιστούν τον ευρωπαϊκό προορισμό, κι η χώρα να μείνει γαντζωμένη στις ασφαλείς ράγες της Ε.Ε. χωρίς την αλληλεγγύη της οποίας δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τις αλλεπάλληλες κρίσεις (οικονομική, διαφύλαξης της εθνικής κυριαρχίας, δημόσιας υγείας, κλιματολογική) που την έχουν βρει.
(Δημοσιεύθηκε στο f/b στις 23/9/2023)
Η φωτογραφία προέρχεται από την ιστοσελίδα του: The book's journal
