Αθήνα, ακυβέρνητη πολιτεία

Παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από ένα άρθρο του Γιώργου Πρεβελάκη, ομότιμου καθηγητή Γεωπολιτικής στη Σορβόννη, στην "Κ" το οποίο τιτλοφορείται: Αθήνα, ακυβέρνητη πολιτεία. 

Νομίζω πως σωστά τα λέει στο άρθρο αυτό ο καθηγητής και θα επιθυμούσα πολύ οι διεκδικητές του δημαρχιακού θώκου (τουλάχιστον εκείνοι από τους οποίους ο δημότης Αθηναίων, μπορεί να αξιώνει, τη διατύπωση πρότασης για την αστική ανασυγκρότηση της πρωτεύουσας) να το λάβουν υπόψη. Δείτε λοιπόν τι λέει ο αρθρογράφος:

«Τι είναι σήμερα η Αθήνα; Χωρίς ιδεολογικό περιεχόμενο, χωρίς συμβολική, έχει καταντήσει ένας χαοτικός χώρος, όπου εγκαθίστανται ποικίλα προγράμματα με αντιφατικά κίνητρα: ιδεολογικά, οικονομικά, αλλότρια, ενδεχομένωςκαι εγκληματικά. Η πόλη ανέχεται τα "αναρχικά" Εξάρχεια, τα εντυπωσιακά, πλην ανέντακτα πολιτιστικά ιδρύματα, τις υποβαθμισμένες συνοικίες των μεταναστών, τα νεόπλουτα γκέτο στα βόρεια και νότια προάστια, τους αιφνιδιασμούς της κοινότητας Airbnb, τα ευτελισμένα ΑΕΙ, τα ερειπωμένα διατηρητέα. Κάθε παράγων σηματοδοτεί με τον δικό του τρόπο ένα τμήμα της Αθηναϊκής γης· δημιουργεί το δικό του έδαφος, ανεξάρτητα και ασύνδετα με τα άλλα...».

Αυτό που διατυπώνει εδώ ο καθηγητής, βρίσκεται στον αντίποδα διαπιστώσεων που κατά καιρούς έχουν γίνει από τον Στάθη Καλύβα - και αν δεν με απατά η μνήμη μου, και από τον Αρίστο Δοξιάδη - σύμφωνα με τους οποίους αυτά τα μικρά οικοσυστήματα δραστηριοτήτων, συναλλαγών, ανταλλαγών που δημιουργούνται σποραδικά σε διάφορα σημεία της καθημαγμένης πρωτεύουσας, (νέα ξενοδοχεία, νέα καταστήματα εστίασης και διασκέδασης κ.ά. που γίνονται επίκεντρο μιας νέας κοινωνικότητας η οποία επαναφέρει στη ζωή παρηκμασμένες συνοικίες) μπορούν να λειτουργήσουν πολλαπλασιαστικά ως πυρήνες μιας νέας ανάπτυξης που θα συμπαρασύρει την υπόλοιπη Αθήνα. 

Ίσως να έχουν δίκιο.

 Και η δική μου εντύπωση πάντως είναι πως όλα αυτά (νέα πολιτιστικά ιδρύματα, νέα επιχειρηματικότητα), είναι άνευ στίγματος. Και επειδή βρίσκονται σε μια πόλη,  που σε αντίθεση με τη Θεσσαλονίκη, στερείται αδιάπτωτων στον χρόνο, ιστορικών και πολιτισμικών αναφορών που αποτελούν βιωμένες προσλαμβάνουσες των κατοίκων, δύσκολα θα μπορούσαν να νοηματοδοτήσουν την ανάπτυξη της πρωτεύουσας και να αποτελέσουν το εφαλτήριο της.

(Δημοσιεύτηκε στο f/b στις 24/5/2019)