Καβούρι

Τις δεκαετίες του 50 και του 60 ήταν ένας κοντινός προορισμός για το θαλάσσιο μπάνιο των Αθηναίων. Ήταν όμως και ένα δημοφιλές σκηνικό των κινηματογραφιστών, που έβαζαν τον ήρωα να κυνηγά την ηρωίδα-λίγο πριν τη φιλήσει-γύρω από τα λιγοστά πεύκα που φτάνουν ως την παραλία. 

Τις δεκαετίες του 70, του 80 και του 90 είχε παρακμάσει απολύτως καθώς η ασυναρτησία των υπαίθριων κατασκευών και τα απορρίμματα στην ακτή, έκαναν αρκετούς Αθηναίους να την αποφεύγουν. 

Σήμερα, που επισκέφθηκα την παραλία του Καβουριού, διαπίστωσα ότι τα πράγματα είχαν αλλάξει πολύ. Οι άθλιες καντίνες είχαν απομακρυνθεί, η παραλία ήταν καθαρή και η συμπεριφορά των λουομένων ήταν υποδειγματική. 

Στον καλοφιαγμένο δρόμο που οδηγεί σε αυτήν υπήρχε ένα πλήθος αυτοκινήτων. Και Φιατάκια, και Οπελάκια, αλλά και Μερσεντές και BMW σε πλήρη ταξική συνύπαρξη και ειρήνη. 

Βελτίωση που πρέπει να λέγεται και να επαινείται.

(Δημοσιεύθηκε στις 13/6/2019 στο f/b).