Αντιδημοφιλής ανάρτηση

Γνώμη μου λοιπόν είναι πως όλες ανεξαιρέτως οι πολιτικές- συνδικαλιστικές κινητοποιήσεις στις οποίες μετέχουν μαθητές, είναι υποκινούμενες και χειραγωγούν, προς όφελος των προαγωγέων, το νεανικό αίσθημα.

Αναφορικά δε με τη συμμετοχή των μαθητών στις (σποραδικές) κινητοποιήσεις για περιβαλλοντικά ζητήματα, είναι υποκριτικές και αποσκοπούν αποκλειστικά στην απώλεια ωρών διδασκαλίας. 

Όποιος νομίζει πως υπερβάλω, ας κάνει μια βόλτα στα σχολικά προαύλια και στις σχολικές αίθουσες, μετά το πέρας των μαθημάτων, να δει τι αφήνουν πίσω τους οι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι μαθητές μας.

Κανονικά, η πολιτεία θα έπρεπε να αποτρέπει τις κινητοποιήσεις αυτές. Όχι ως κατασταλτικό μέτρο που στρέφεται κατά των μαθητών, αλλά ως παιδαγωγική ευθύνη που αναλαμβάνεται επ' ωφελεία τους. Ευθύνη που πριν τους αποδώσει το δικαίωμα της ομιλίας (της κινητοποίησης, της ψήφου, του «έχω άποψη»), φροντίζει, μέσα από ένα διάστημα «σιωπής» και μαθητείας, να τους προσδώσει, ό,τι χρειάζεται για να το ασκήσουν.

Αν το είχε πράξει τα προηγούμενα χρόνια, ενδέχεται να είχαμε γλιτώσει από τους «κόπρους του Αυγέα», «τις στροφές 360 μοιρών», και τις δεινές συνέπειές τους...

Κατά τα λοιπά. Η μακράν αποτελεσματικότερη κινητοποίηση κατά της κλιματικής αλλαγής που μπορούν να πραγματοποιήσουν οι μαθητές μας, δεν είναι στην πλατεία Συντάγματος, δίπλα σε ταριχευμένους εφήβους που διανύουν το 50ο και 60ο έτος της ηλικίας τους...

Είναι στο σχολείο. Εκεί που πράγματι δικαιούνται να διεκδικήσουν τη Φυσική, Βιολογία, Χημεία, Κοινωνιολογία, τα Μαθηματικά που τους μαθαίνουν, τι είναι η κλιματική αλλαγή, ποιες οι συνέπειές της, ποια τα μέτρα, αλλά και οι ευθύνες των ίδιων για την αντιμετώπισή της...

(Δημοσιεύθηκε στο f/b στις 24/9/2019)

Η φωτογραφία προέρχεται από την ιστοσελίδα της Athens voice.