Του Αϊ Γιάννη του Κλήδονα

Σήμερα του Αγιάννη του Κλήδονα, της αγαπημένης καλοκαιρινής γιορτής των παιδιών που συνέπιπτε με την έναρξη των διακοπών τους. Το έθιμο του πηδήματος της φωτιάς επεβίωσε στους δρόμους της Αθήνας ως τις αρχές της δεκαετίας του 70, που δεν ήταν ακόμη γεμάτοι με αυτοκίνητα.

Το έθιμο φέρνει στη μνήμη μου πολλές εικόνες. Τις «υπερπαραγωγές» που σκηνοθετούσε στο Παγκράτι μια από τις ξαδέλφες μου, με συνομιλήκους της μαυρισμένους με φούμο οι οποίοι χόρευαν γύρω από τη φωτιά, υποδυόμενοι τους Ζουλού.

Μια γερόντισσα κρητικής καταγωγής στον Βύρωνα που σκάρωνε και απήγγειλε ευφυείς μαντινάδες για να πειράξει τους συμμετέχοντες.

Φυσικά το έθιμο φέρνει στη μνήμη μου και τους στίχους του Μιχάλη Μπουρμπούλη, στο τραγούδι του Μ. Χατζιδάκι: «Στην πύλη του Αδριανού».

Στην πύλη τ’ Αδριανού

κοντά στου Μακρυγιάννη

μες στις φωτιές μας ρίξανε

μια νύχτα τ’ ’Αϊ Γιάννη.

αλλά και το ποίημα του αγαπημένου μου Γ. Σεφέρη, «Δημοτικό Τραγούδι»:

Τα μονοκοτυλήδονα

και τα δικοτυλήδονα

ανθίζανε στον κάμπο

σου το 'χαν πει στον κλήδονα

και σμίξαμε φιλήδονα

τα χείλια μας, Μαλάμω!

που ομολογώ, ότι ποτέ δεν με συγκίνησε.

(Δημοσιεύτηκε την 24η Ιουνίου του 2018. Στη φωτογραφία που έχει ληφθεί από το φιλμ της Φίνος Φιλμ «Μανταλένα» (1960) εικονίζονται οι δύο πρωταγωνιστές της)