Ψευδοπιπεριές

Να προσθέσω μια σκέψη που μου γεννήθηκε, αποτέλεσμα μιας απορίας που είχα (ξανά) διαβάζοντας την Αργώ του Γιώργου Θεοτοκά, και ενισχύθηκε από τη σημερινή δημοσίευση του δικτυακού φίλου μου  Ευθύμης Δημόπουλος για τη γνώση του αστικού τοπίου.

Κάπου λοιπόν ο Θεοτοκάς αναφέρεται, και παρά πάνω από μια φορές, στις «πιπεριές» της Ηρώδου του Αττικού. Προσπάθησα να καταλάβω για ποιο ακριβώς δέντρο μιλούσε - που παρότι βιολόγος, αδικαιολόγητα ίσως, αγνοώ είτε το ίδιο, είτε την κοινή ονομασία του. Η έρευνα στο διαδίκτυο και η προσφυγή στις γνώσεις φίλων, δεν μου έλυσαν το πρόβλημα και κατέληξα στη πιθανότερη εξήγηση ότι ο Θεοτοκάς αναφέρεται στις «ψευδοπιπεριές», ένα είδος σχοίνου που γίνεται δενδρύλλιο και είναι μάλλον αυτό, που συναντά κανείς, ψηλά προς το ύψος της Προεδρικής Φρουράς.

Να πω επίσης, πως κατά καιρούς-και πιο πολύ τελευταία, εξαιτίας των πυρκαγιών-  έχουν υποπέσει στην αντίληψη μου άρθρα για το είδος των φυτών που είναι κατάλληλα -από αισθητική, περιβαλλοντική, δασοκομική κ.τ.λ. άποψη - για το αστικό τοπίο της Αθήνας, όπως επίσης και παλιές φωτογραφίες των συνοικιών της Αθήνας με δέντρα, που σαν να μην είναι προτιμητέα πια (π.χ. οι ακακίες).

Σκέφτηκα λοιπόν πως θα ήταν καλό, αν δεν υπάρχει, η σύνταξη μιας μελέτης, άρθρου κ.τ.λ., που να ασχολείται με τη βλάστηση, που κοσμούσε την πόλη στις διάφορες ιστορικές περιόδους. Θα ήταν, θεωρώ, πολύ ενδιαφέρουσα. Μεταξύ άλλων, θα μπορούσαν να  βγουν και χρήσιμα συμπεράσματα, για το πώς φαντάζονταν την πόλη και τη διαμόρφωναν - με τα φυτά που επέλεγαν- δήμαρχοι και πολιτικοί της εποχής, σύμφωνα με την ιστορική, πολιτική, ιδεολογική αντίληψή τους.

Να επαναλάβω, πως αυτό που θα επιθυμούσα να υπάρχει, ενδέχεται και να υπάρχει και εγώ απλώς να το αγνοώ.

(Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε στο f/b στις 19/9/21)

Γ. Θεοτοκάς