Στιγμιότυπο

To αγόρι έβλεπε από το παράθυρό του την όμορφη αδελφή και τη μητέρα τού φίλου του να ανεβαίνουν το δρομάκι της γειτονιάς του. 

Έξω από το σπίτι του αγοριού μια ομάδα εργατών που επισκεύαζαν ένα φρεάτιο; έναν αγωγό;-που να θυμάται πια- κάθε που περνούσε ένα κοριτσόπουλο, το σχολίαζαν μεγαλόφωνα και μάλλον με απρέπεια. 

Το αγόρι που ήταν ανομολόγητα ερωτευμένο με την αδελφή του φίλου του -γι΄αυτό άλλωστε δεν επεδίωξε να πιάσει φιλία μαζί του, όταν η οικογένεια του φίλου του μετακόμισαν στην Αθήνα; - φοβόταν μήπως οι δύο όμορφες και ευγενικές γυναίκες γίνουν ο νέος στόχος των εργατών.

Και πράγματι, καθώς πλησίαζαν γινόταν φανερό πως οι εργάτες είχαν αντιληφθεί τον ερχομό τους. Οι κινήσεις τους άρχισαν να γίνονται πιο αργές, ώσπου να σταματήσουν τελείως και το βλέμμα τους να αποστραφεί απ' ό,τι επισκεύαζαν. 

Όταν το ζευγάρι των γυναικών έφτασε πια μπροστά τους, συνέβηκε κάτι αναπάντεχο. Οι τρεις εργάτες, στηριγμένοι πάνω στα φτυάρια και στους κασμάδες τους, σαν σε στάση προσοχής, απέτιαν-σιωπηλοί- φόρο τιμής στην ομορφιά και στη χάρη που παρήλαυνε...

Το αγόρι χαμογέλασε λυπημένο. Επέβαλε πράγματι τον σεβασμό η ομορφιά που τόσο θαύμαζε και τόσο τον τυραννούσε.

(Δημοσιεύθηκε στο f/b στις 6/12/2018)