Πάρκο Στρατού - Άλσος Γουδί

Ντρέπομαι να πω ότι επισκέφτηκα, πρώτη φορά, την Εθνική Γλυπτοθήκη και συνεπώς, το Πάρκο του Στρατού που τη φιλοξενεί στους παλαιούς βασιλικούς σταύλους. Οι εντυπώσεις μου ανάμεικτες. 

Έκπληξη για τον μεγάλο χώρο πρασίνου, απογοήτευση για την οργάνωσή του - μια πρόχειρη είσοδος σε ένα άτυπο χωμάτινο parking, έλλειψη κατατοπιστικών πινακίδων, ίσως κάποια ασυναρτησία στην τοποθέτηση των υπαίθριων γλυπτών (οι ειδικοί μπορούν να διαψεύσουν ή να επιβεβαιώσουν) και κυρίως μια αίσθηση αμηχανίας. Σαν ο  πολεοδόμος ; ο αρχιτέκτονας ; ή εν πάση περιπτώσει ο δήμαρχος, να έχει αφήσει το έργο ημιτελές, μη έχοντας αποφασίσει αυτό που θα επιδιώξει στον  συγκεκριμένο χώρο, στον οποίο οι ανακαινισμένοι στάβλοι συνυπάρχουν με καταρρέοντες (ιστορικούς; ) ερειπιώνες.

Αν θυμάμαι καλά - μπορεί όμως να κάνω και λάθος - κάπου είχα διαβάσει ότι η δημιουργία ενός μητροπολιτικού πάρκου στον χώρο αυτό, σκοντάφτει, διότι εμπίπτει στη δικαιοδοσία τριών δήμων. Μπορεί όμως να κάνω και λάθος. Ό,τι και να συμβαίνει πάντως, φαίνεται πως και το πάρκο αυτό, όπως και το Πεδίο του Άρεως, και το Πάρκο Τρίτση, είναι μακριά από την ικανοποίηση των αναγκών των κατοίκων της πρωτεύουσας που "διψούν", για όμορφους, καλοσυντηρημένους και ασφαλείς χώρους πρασίνου.

(Δημοσιεύθηκε στο f/b στις 4/2/24)