«Στρατευμένες» κακοτεχνίες

Περιδιαβαίνω τους δρόμους ενός Αθηναϊκού Δήμου, που τη δεκαετία του 80 μπορεί να γλίτωσε από το να χαρακτηριστεί «αποπυρηνικοποιημένος», αλλά η μεγαλομανία του δημάρχου του, δεν τον γλίτωσε από το να χαρακτηριστεί «Πόλη». 

Επίσης, οι δρόμοι και οι πλατείες του, δεν γλίτωσαν από την επιθυμία του δημάρχου, να τους «κοσμήσει» με επιεικώς άθλια γλυπτά τα οποία κατά κανόνα «τιμούν» επετείους, ηρωικές πράξεις, κατορθώματα και μνήμες διωγμών. 

Η ασχήμια των γλυπτών αυτών υπερβαίνει κατά πολύ την ασχήμια των πρωτοτύπων τους, ξέρετε, αυτών με τις εμβληματικές μορφές ανδρών και γυναικών στα οποία νεαρά αγόρια και κορίτσια κατέθεταν γαρίφαλα...

Αν κάποτε ένα δημοτικό συμβούλιο αποφάσιζε να απομακρύνει τα γλυπτά αυτά, θα προσέφερε μια μεγάλη υπηρεσία στην αισθητική αγωγή των πολιτών και ιδιαιτέρως των νέων. Το είδος του ρεαλισμού και της κάλπικης ευσέβειας που ανέδιδε, είναι πράγματα παρωχημένα και αντιπαθητικά, και στις χώρες που κάποτε ήκμασε.

(Δημοσιεύθηκε στο f/b στις 29/7/2019)

* Το εικονιζόμενο γλυπτό - ευτυχώς - δεν βρίσκεται στον Δήμο στον οποίο αναφέρομαι. Ήταν μέρος του διακόσμου του Σοβιετικού περιπτέρου στην Παγκόσμια Έκθεση των Παρισίων του 1937.