Μια κουβέντα μόνο

Τους παρατηρώ-χρόνια τώρα-να προσπαθούν να προφυλαχτούν· το καλοκαίρι στη σκιά των ακακιών και τον χειμώνα στο πρόχειρο στέγαστρο, που έχει προσαρμόσει στο δικό του παγκάκι ο καθένας, στην αλέα του Ζαππείου.

Τη μια να μονολογεί, ανακατεύοντας φράσεις της Ελληνικής, μαζί με αποσπάσματα γαλλικών στίχων που διαβάζει από το μονίμως ανοικτό στα χέρια της βιβλίο.

Τον άλλο, άλλοτε να διαβάζει μια εφημερίδα που άφησε κάποιος περιπατητής κι άλλοτε να καθαρίζει με επιμέλεια τα σκονισμένα παπούτσια του ή να νίβεται στο νερό της δημοτικής βρύσης.

Είναι μερικών ανθρώπων η αξιοπρέπεια και η ευγένεια που σε κάνει να σκέφτεσαι, πως αν-στην ανάγκη τους-δέχονταν μια κουβέντα συμπάθειας, ένα πιάτο φαΐ, ένα-δύο ευρώ, εσύ θα τους χρωστούσες χάρη, κι όχι αυτοί. 

Καλά Χριστούγεννα φίλοι.

(Δημοσιεύθηκε στο f/b ανήμερα των Χριστουγέννων του 2019)