Περί όνου σκιάς;

Θα ήταν μάλλον μια καλή ιδέα να ζητήσει το Υπουργείο Συγκοινωνιών από τις αυτοκινητοβιομηχανίες να εφοδιάζουν τα αυτοκίνητα που προορίζουν για την Ελληνική αγορά, με ένα σύστημα "κόφτη" του κλάξον. Ένα σύστημα, ας πούμε, που θα επέτρεπε στον κάτοχο του αυτοκινήτου να χρησιμοποιεί το κλάξον του, δυο ή τρεις το πολύ φορές την ημέρα. 

Έτσι, ο ηλικιωμένος που περπατά αφηρημένος στη μέση του στενού δρόμου, δεν θα αλαφιαζόταν από την κόρνα του βιαστικού, ο οποίος θα μπορούσε να επιτύχει το ίδιο αποτέλεσμα, απλώς με ένα προειδοποιητικό μαρσάρισμα. 

Οι περίοικοι δεν θα πεταγόντουσαν πάνω, από τον αγενή ο οποίος εννοεί, αντί να χτυπήσει το κουδούνι του σπιτιού του ανθρώπου με τον οποίο επιθυμεί να συναντηθεί, να κορνάρει εκνευριστικά, ακόμη και σε ώρες κοινής ησυχίας.

Οι οδηγοί των ακινητοποιημένων, λόγω κυκλοφοριακής συμφόρησης, αυτοκινήτων δεν θα εκνευρίζονταν περισσότερο από τον ανόητο που νομίζει ότι κορνάροντας, θα επισπεύσει την κυκλοφορία.

Και τέλος, ο οδηγός του προπορευόμενου στο φανάρι αυτοκινήτου, δεν θα έτρεμε μήπως υποστεί το εκφοβιστικό κορνάρισμα του ανυπόμονου, επειδή δεν ξεκίνησε στο αμέσως προηγούμενο δέκατο του δευτερολέπτου, πριν ανάψει το πράσινο.

Αυτά τα γράφω, ειλικρινά, ως ένας οδηγός που στις τρεις, και, δεκαετίες στις οποίες οδηγεί, ακόμη δεν έχει μάθει τον ήχο της κόρνας του αυτοκινήτου του...

(Δημοσιεύθηκε στο f/b στις 14/12/2022)

Η φωτογραφία προέρχεται από το διαδίκτυο.