Το εγκώμιο των ταπεινών ήχων
(Όχι εντελώς συναφές προς το περιεχόμενο του blog. Αλλά να μη του δώσουμε μια θέση;)
-Της ξεθωριασμένης αφίσας που την χτυπάει ανελέητα ο άνεμος στον γωνιακό τοίχο.
-Του κρεσέντου των τσικ-τσικ των ψαλιδιών απ’ τους κουρείς του παρελθόντος, όταν έσβηναν οι κουβέντες για τα ποδοσφαιρικά στην αίθουσα.
-Του ήχου των πιάτων και των μαχαιριών από τα διπλανά νοικοκυριά, καθώς η νύχτα καταλαμβάνει τις στρατηγικές θέσεις της.
-Του θροΐσματος του φουστανιού της μάνας που σε προειδοποιούσε, να σταματήσεις να χαζεύεις και να ξαναριχτείς στο διάβασμα.
-Του συριγμού του ανέμου στους σπάγκους των λειψάνων των ένδοξων χαρταετών που ριμάζουν στους στύλους της ΔΕΗ
-Του πλαταγίσματος των πανιών από τις τέντες και τις σεζλόνγκ την πρώτη μέρα που το φθινόπωρο εισβάλει θριαμβευτικά στο καλοκαιρινό θέρετρο.
-Του ντριν της γραφομηχανής που προαναγγέλλει το τέλος μιας περιόδου και την αρχή μιας άλλης.
-Του ήχου του δευτερολεπτοδείκτη όταν σου είπε την τελευταία φράση της και συ δεν ήξερες τι να απαντήσεις.
-Της ξεθωριασμένης αφίσας που την χτυπάει ανελέητα ο άνεμος στον γωνιακό τοίχο.
-Του κρεσέντου των τσικ-τσικ των ψαλιδιών απ’ τους κουρείς του παρελθόντος, όταν έσβηναν οι κουβέντες για τα ποδοσφαιρικά στην αίθουσα.
-Του ήχου των πιάτων και των μαχαιριών από τα διπλανά νοικοκυριά, καθώς η νύχτα καταλαμβάνει τις στρατηγικές θέσεις της.
-Του θροΐσματος του φουστανιού της μάνας που σε προειδοποιούσε, να σταματήσεις να χαζεύεις και να ξαναριχτείς στο διάβασμα.
-Του συριγμού του ανέμου στους σπάγκους των λειψάνων των ένδοξων χαρταετών που ριμάζουν στους στύλους της ΔΕΗ
-Του πλαταγίσματος των πανιών από τις τέντες και τις σεζλόνγκ την πρώτη μέρα που το φθινόπωρο εισβάλει θριαμβευτικά στο καλοκαιρινό θέρετρο.
-Του ντριν της γραφομηχανής που προαναγγέλλει το τέλος μιας περιόδου και την αρχή μιας άλλης.
-Του ήχου του δευτερολεπτοδείκτη όταν σου είπε την τελευταία φράση της και συ δεν ήξερες τι να απαντήσεις.
(Δημοσιεύθηκε στο f/b στις 28/11/2018)
