Στου Μιράν

Μια εορταστική, αλλά απόλυτα ανθυγιεινή παρασπονδία στον Μιράν της Ευριπίδου. Αν διασκεδάζονται οι ενοχές δεν είναι μόνο εξαιτίας της γευστικής και οσφρητικής απόλαυσης που προσφέρει, σε όσους αγαπούν, το φημισμένο έδεσμα της παλαιάς φίρμας. Είναι και εξαιτίας των μνημών που κινητοποιεί. 

Γλυκές, διότι πηγάζουν από τα βάθη της παιδικής ηλικίας, τα μεγάλα τραπέζια των Χριστουγέννων, αλλά και τις οικογενειακές συναναστροφές με τους επήλυδες που έκαναν τον τόπο μας δικό τους και σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης και στον τομέα της γαστρονομίας.

 

Είχα τολμήσει, κάποτε, ο θρασύς, να ζητήσω από τον ηλικιωμένο, στα νεανικά μου μάτια, πωλητή, να μου κόψει τον παστουρμά, λεπτό όπως της μηχανής.  Και τότε ο πανέξυπνος Αρμένιος με μια γοργή κίνηση, μου πρόσφερε ένα διάφανο κομμάτι, που μόλις είχε κόψει με το μαχαίρι του, λέγοντάς μου: «Τι λες; Τον κόβει τόσο ψιλά, η μηχανή;».

(Δημοσιεύθηκε στο f/b στις 23/12/21).