Διακριτικότητα;

Η καλή και αγαπημένη μου φίλη σχολιάζει, καλότροπα, τη συμπεριφορά τριών νέων που κοιτούσαν απαθείς - στρογγυλοκαθισμένοι στις θέσεις τους - τις τρεις ώριμες κυρίες να ταλαιπωρούνται από τα τραντάγματα, τα φρεναρίσματα και τις στροφές του λεωφορείου στο οποίο συνεπέβαιναν. 

Φίλη της, της εξηγεί ότι η αγένεια των νέων - σηκώθηκαν όταν παρατηρήθηκαν από άλλην επιβάτη του λεωφορείου - δεν είναι αγένεια, είναι δισταγμός μη και προσβάλλουν τις κυρίες στις οποίες θα προσέφεραν τη θέση τους.

Θυμήθηκα με την εξήγηση αυτήν τον φίλο που όταν παραπονέθηκε σε κάποιον δικό του φίλο, ότι εξαφανίστηκε μόλις μαθεύτηκε ότι αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, εισέπραξε την απάντηση: Το έκανα από διακριτικότητα. Φοβόμουν μη σε ενοχλήσω...

Θυμήθηκα και το άλλο περιστατικό, με τον ευσυνείδητο συνάδελφο που όταν έπεσε φάτσα με φάτσα με τον παλιό του μαθητή και τη μητέρα του, δεν καταδέχτηκαν καν να τον καλημερίσουν, παρότι η μητέρα, 4- 5 χρόνια πριν, είχε ζητήσει φορτικά - κι είχε ικανοποιηθεί το αίτημά της - έναν πολύ καλύτερο βαθμό για το βλαστάρι της. Για το βλαστάρι της, ετών πια 22 -23 που η ίδια δικαιολόγησε στον συνάδελφο για την απρέπειά του λέγοντας: Είναι μικρός ακόμη και σας ντρέπεται...

Αχ αυτές οι ντροπές και η διακριτικότητα, που μόνο έλλειψη ενσυναίσθησης και οικογενειακής αγωγής δηλώνουν...

(Δημοσιεύθηκε στο f/b στις 18/8/23. Η φωτογραφία προέρχεται από την ιστοσελίδα Athenstransport)