Γαίαν έχοι ελαφράν

Η θέα του πράσινου τάπητα που αποκαλυπτόταν σταδιακά, καθώς ανέβαινες τη σκάλα που οδηγούσε στην κερκίδα, σε έκανε να αισθάνεσαι πως μετέχεις σε μια γιορτή, που την έντασή της τη μεγάλωνε η προσμονή της νίκης.
Κι όταν η ομάδα έμπαινε με το μικρόσωμο δεκάρι μπροστά και πίσω τον Οικονομόπουλο, δεν είχες καμιά αμφιβολία. Το τρακτερωτό βήμα του χαμογελαστού αρχηγού, έδειχνε πως είχε κέφι, και πως η ομάδα, θα είχε ακόμη μια φορά της «νίκης τα κλειδιά».
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει Στρατηγέ. Κι ας φωτιστούν οι υπεύθυνοι, ότι όταν με το καλό φτιαχτεί το γήπεδο της ομάδας της γενέθλιας πόλης σου, θα του δώσουν το όνομά σου.