Ακηδία
Δεν έχει τον πλούτο και την εντυπωσιακή ομορφιά των μεγάλων πόλεων της Δύσης. Όμως αν έπεφτε στα χέρια ανθρώπων που θα αποφάσιζαν να απομακρύνουν - εδώ κι εκεί - την ασυναρτησία και την αφροντισιά των δημοσίων χώρων της, ίσως κάπου στο βάθος να αναδεικνυόταν η λιτή ομορφιά της.
Όμως οι άνθρωποι αυτοί θα έπρεπε να την αγαπούσαν.
Να μπορούσαν να φανταστούν τον ορίζοντα της γεωγραφίας της, που την περιστοιχίζει προστατευτικά από ήπια βουνά και τη στολίζει με απαλούς λόφους.
Τη θάλασσα, ειδικά, που απλώνεται στα πόδια της, και τους μικρούς κολπίσκους που συστρέφονται αέναα, εντός μιας σπιθαμής γης.
Την οξύτητα, επίσης, του φωτός της, ακόμη και την πιο συννεφιασμένη ημέρα. Και τότε, θα της χάριζαν μια καλύτερη τύχη. Αυτή που αξίζει η πολυκύμαντη ιστορία της πιο αρχαίας πρωτεύουσας της Ευρώπης.
