Πολύ ενδιαφέρον και διασκεδαστικό το βιβλίο του Ανδρέα Παππά «Γλωσσίδια»- Εκδόσεις Πατάκη, στο οποίο έχει συγκεντρώσει «κείμενα για τη γλώσσα, και όχι μόνο» που είχαν δημοσιευτεί στο «Βιβλιοδρόμιο» των «Νέων».

Κι όταν λέω, διασκεδαστικό, δεν εννοώ ρηχό αλλά αντιθέτως εμβριθές και καίριο - με τον τρόπο που επιτυγχάνει το γουστόζικο και έξυπνο χιούμορ του συγγραφέα του, ή «γραφιά» του, όπως ο ίδιος προσδιορίζεται.

Αναφέρω, ενδεικτικά, ένα παράδειγμα, από την ενότητα «Επιδόρπια»

Ο Ζαμπέτας, θέλοντας να δείξει την έντονη ενόχλησή του από κάποιο σχόλιο για τα τραγούδια του, είχε πει με τα ιδιότυπα αλλά πάντως πηγαία Ελληνικά του: «Προσεβλήθην ακαριαία, ακράδαντα».

Κι όπως συνήθως συμβαίνει με τα βιβλία που μας αρέσουν, είναι διότι οι ιδέες τους επικοινωνούν με τις δικές μας, ώστε να τις αναπτύσσουν περαιτέρω. 

Διαβάζοντας για παράδειγμα τις περιπέτειες του «μέσω», (που απορρίπτεται ως «καθαρευουσιάνικο», για να προτιμηθεί το, ορισμένως, ανακριβές και γλωσσικά ασουλούπωτο «μέσα από»), σκέφτομαι ότι και με τη σειρά του το «μέσω» έχει αποστρατεύσει, μια πρόθεση που φαντάζει, ακόμη πιο λόγια από αυτό. Πρόκειται για την πρόθεση «διά», η οποία δηλώνει με μεγαλύτερη ακρίβεια απ' όσο το «μέσω», ότι έχει μεσολαβήσει κάποια διαδικασία, για να προκύψει ένα αποτέλεσμα. Π.χ. η μετάφραση του τίτλου του βιβλίου του Κάρολου Δαρβίνου, συνήθως είναι: «Η προέλευση των ειδών μέσω της Φυσικής Επιλογής», όταν η μετάφραση: «Η προέλευση των ειδών διά της Φυσικής Επιλογής», θα αποσαφήνιζε πως η Φυσική Επιλογή, δεν είναι ο ενδιάμεσος σταθμός στην εξελικτική πορεία, αλλά η διαδικασία με την οποία συμβαίνει.

Επίσης διαβάζοντας ένα κείμενό του για τους ζωομορφισμούς/ανθρωπομορφισμούς (είναι αργός σαν χελώνα, πονηρός σαν αλεπού κ.ο.κ.) πώς να μη μου μπει η ιδέα να τους εφαρμόσω σε οργανισμούς που ήταν άγνωστοι, στον Αίσωπο, τον πρώτο διδάξαντα των μεταφορών; Ας πούμε, είναι: κομψή σαν τη Drosophila, διάφανος σαν έμβρυο zebrafish, ή αναίσχυντος σαν Ολοθούριο.