Επέλαση της Άνοιξης

Πέρυσι, τέτοια ημέρα, είχα αναρτήσει μια φωτογραφία με τη γλυσίνα της Βασιλέως Γεωργίου και την είχα σχολιάσει ως εξής:

«Πάλι του την έφερε η άνοιξη, του χειμώνα. Πριν την αντιληφθεί, τρύπωσε στην επικράτειά του και μια μέρα ξαφνικά, ξεδίπλωσε τις πρώτες σημαίες του θριάμβου της, τους ιώδεις βότρυς της γλυσίνας, που αν και ξενόφερτη, της έχει παραχωρηθεί η τιμή να ανοίγει αυτή τη λιτανεία της άνοιξης.

Χαρείτε τη λοιπόν, στο βραχύ χρονικό διάστημα που αρωματίζει τον αέρα της πόλης και ομορφαίνει τους δρόμους της».

Φέτος θα εμπλουτίσω την ανάρτηση με ένα παράδειγμα του έτυμου των όρων της Βοτανικής, μεταξύ των οποίων και οι ευφάνταστες ονομασίες των διαφόρων ειδών. Ελπίζω ότι θα βρείτε διασκεδαστικό το ταξίδι στον χρόνο, ο οποίος μαζί με τα διακριτά επιστημονικά πεδία, συνέβαλε στη διάπλαση αυτών των όρων. 

Η ταξιανθία, λοιπόν, της γλυσίνας ορίζεται ως «βότρυς» - δηλαδή τσαμπί - για να χαρακτηρίσει την παρόμοια διάταξη των ανθέων της με τις ρόγες του σταφυλιού. Ο Μπαμπινιώτης μάς πληροφορεί ότι η λέξη είναι ομηρική και αποτελεί, πιθανώς, προελληνικό δάνειο.

Η ονομασία της γλυσίνας - συστηματική ονομασία: Wisteria sinensis, δηλαδή Γουιστέρια η σινική - αποτελεί, σύμφωνα με τον Μπαμπινιώτη, μεταφορά του γαλλικού ελληνογενούς glycine, το οποίο πλάστηκε με βάση το αρχαίο ελληνικό επίθετο: γλυκύς.